In hoogwaardige productie zoals elektronische info, medische hulpmiddelen en nieuwe energie, de kwaliteit vanPrecisie roestvrijstalen stripszaken. Het beïnvloedt de prestaties van eindproducten. Op basis van productieprocessen en kwaliteitsnormen hebben deze strips twee cijfers: eerste leerjaar en tweede leerjaar. De twee cijfers verschillen in chemische make -up, fysieke eigenschappen en gebruik. Deze verschillen zijn sleutel wanneer ondernemingen materiaal kiezen.
Het eerste graad materiaal maakt gebruik van hoge zuivere primaire nikkel-, chroom- en andere legeringsrondstoffen, en wordt gesmolten door vacuüminductie-oven （VIM） of elektroslag remelt （ESR） proces. Het gehalte aan onzuiverheidselementen （zoals zwavel en fosfor） wordt strikt geregeld onder 0,01%en het koolstofgehalte kan zo laag zijn als 0,03%. Als voorbeeld 304 roestvrijstalen strip als voorbeeld, is het chroom （Cr）-gehalte van het eerste graad materiaal stabiel met 18-20%, en het nikkel （ni） inhoud is 8-10%, wat zorgt voor uitstekende corrosieweerstand.
Secundaire materialen gebruiken meestal gerecycled schrootstaal of laaggrade legerings grondstoffen. Na conventionele boogovensmelten is het gehalte aan zwavel en fosforonzuiverheid binnen 0,03%toegestaan en het koolstofgehalte fluctueert breed. De productiekosten van dergelijke grondstoffen zijn laag, maar de lokale corrosieweerstand wordt gemakkelijk verminderd vanwege de segregatie van de onzuiverheid, wat niet geschikt is voor scenario's met veel aanvraag.
Het primaire materiaal wordt geregeld door meerdere koude rollende en heldere gloeiprocessen om een dikte -tolerantie van ± 0,002 mm te bereiken, en de RA -waarde van het oppervlak is ≤0,1μm, die kan voldoen aan de strikte vereisten van halfgeleiderverpakkingen, precisieverbepingen, enz. Voor vlakheid en afwerking. De treksterkte en de verlenging zijn zeer uniform, en het handhaaft nog steeds een goede vormbaarheid onder de ultradunne specificatie van 0,1 mm.
Secundaire materialen worden beperkt door de precisie van de rollende apparatuur en het gloeiproces, en de dikte -tolerantie is meestal ± 0,005 mm. Het oppervlak is vatbaar voor krassen, kleurverschillen en andere defecten en de RA -waarde is ≥0,3 μm. Tijdens een diepe tekening zijn secundaire materialen vatbaar voor scheuren of ongelijke dikte, en hun mechanische eigenschappen zijn meer dan 20% meer discreet dan primaire materialen, waardoor het moeilijk is om te voldoen aan de zeer nauwkeurige verwerkingsvereisten.
De productie van primaire materialen vereist high-end apparatuur zoals Sendzimir Rollling Mills en continue heldere gloeien en gebruiken online dikte meters en plaatvormingscontrolesystemen voor realtime monitoring. Het productieproces implementeert de dubbele kwaliteitsnormen van ISO 9001 en IATF 16949. Het primaire materiaal dat wordt gebruikt voor lithiumbatterijtabs moet bijvoorbeeld 8 rollende passen en 3 gloeien ondergaan om de uniformiteit van de materiaalstructuur te waarborgen.
De productie-apparatuur van het secundaire materiaal is voornamelijk conventionele vier-rol rollen, die precieze temperatuurregeling en plaatvormcorrectiesystemen missen. Hoewel de productie -efficiëntie hoog is, is de kwaliteitsstabiliteit onvoldoende. Sommige bedrijven verkopen secundaire producten als secundair materiaal door te downgraden （zoals het snijden van defecte randen）, en hun uitgebreide kosten zijn 30% -50% lager dan die van primaire materialen.
Eerste klasse materialen zijn de enige keuze geworden voor high-end velden zoals scalpels van medische apparaten en aero-motorafdichtingen vanwege hun uitstekende prestaties. Bij de vervaardiging van scharnieren voor mobiele telefoons van het vouwscherm kan de vermoeidheidsleven van eersteklas materialen meer dan 100.000 keer bereiken, veel hoger dan het niveau van tweederangs materialen. Tweede klasse materialen worden voornamelijk gebruikt in scènes met lagere prestatie-eisen, zoals gebouwdecoratie, keuken- en badkamerbenodigdheden, zoals roestvrijstalen wastafels en planken. Het is vermeldenswaard dat met de explosie van de vraag naar staal naar nieuwe energievoertuigen, tweederangs materialen zijn begonnen met het doordringen van niet-kerncomponenten zoals batterijmodulebeugels vanwege hun kostenvoordelen, maar er zijn potentiële langdurige betrouwbaarheidsrisico's.
Omdat de high-end productie-industrie zijn vereisten voor materiaalprestaties blijft vergroten, is de technologische kloof tussen eersteklas materialen en tweederangs materialen geleidelijk uitgebreid. Bij het selecteren van modellen moeten bedrijven productpositionering combineren met kostenbudgetten en op hun hoede zijn voor de mogelijke daling van de opbrengst en after-sales risico's veroorzaakt door laag geprijsde tweederangs materialen. Upgrades in de industrie technologie （zoals het onderzoek en de ontwikkeling van duplexstinless staalPrecisiestrips） zullen ook het concurrentievermogen van de markt van eersteklas materialen verder verbeteren.
